Uitgesproken door Kamiel Vanhole:

Beste mensen, vrienden,

Het begint stilaan een traditie te worden: voor de derde keer reikt Kif Kif een literaire prijs uit. Kleur de kunst is echter geen schrijfwedstrijd zoals alle andere, maar wil in de eerste plaats een stimulans zijn voor schrijvers met uitheemse roots. Wij hopen op die manier een emancipatieproces te ondersteunen, zoals we dat ook al op het gebied van het onderwijs en de arbeidsmarkt doen, in de hoop dat de literaire scène een weerspiegeling zou gaan vormen van onze gekleurde samenleving.

Hierbij kunnen we meteen aanstippen dat het met de eerdere laureaten goed is vergaan. Saddie Choua, die de eerste wedstrijd won, viel opnieuw in de prijzen, zij het nu met een gefilmde documentaire over haar zus. Rachida Lamrabet las tijdens het literaire luik van de 0110-concerten een nieuwe tekst voor die naar mijn gevoel nog krachtiger was dan het verhaal waarvoor ze in januari werd bekroond. En van het honorabele jurylid Mustafa Kör verschijnt binnen precies twee weken de roman De lammeren.

Daarnaast is zoals u weet een boek met een keuze uit de verhalen van de eerste twee wedstrijden verschenen en als u goede teksten blijft aanleveren, zal daar ongetwijfeld een vervolg op komen.

Maar nu de wedstrijd van dit jaar. Ik zal het maar meteen verklappen en de helft van het publiek doen knarsetanden: voor de derde keer op rij is de winnaar van de Kif Kif-wedstrijd een winnares. Is dit toeval? Ja, dit is toeval, want de inzendingen waren anoniem. De jury, bestaande uit Paul Bogaert, Hai-Chay Jiang, Mustafa Kör, Vera Turpyn, Chika Unigwe en mezelf, was zoals de vorige jaren evenwichtig samengesteld: drie mannen, drie vrouwen. En toch… zou dit meer dan toeval zijn? Kunnen vrouwen de literatuur redden? Ik zou het niet weten, maar misschien moet daar toch eens een socioloog op gezet worden.

Voor we tot de bekendmaking van de winnaars overgaan, zou de jury nog een paar mensen willen aanmoedigen die net buiten de prijzen vielen, maar die vooral niet mogen versagen, zoals dat ouderwets heet. Een verhaal dat meteen opviel omdat het met zwier was geschreven en bijzonder spannend werd opgebouwd, beetje zoals Amores perros of Babel, was het verhaal Amberes van Gerardo Salinas. Sterke plot, vakkundige stijl, maar helaas ruimschoots de door het reglement bepaalde lengte overschrijdend. Dit was geen kortverhaal meer, maar een serieuze novelle die naar ons gevoel onmiddellijk naar de drukker kan. Onthou die naam.

Ook door de poëzie van Rini Vincke voelde de jury zich erg aangesproken, maar omdat er toch een paar zwakkere gedichten tussen zaten, viel het geheel minder evenwichtig uit dan verhoopt.

Een gelijkaardige opmerking geldt voor Yvette Dillen. Het verhaal Frankfurt 1980 sprong er tussenuit, de andere hadden een ietsje minder diepgang.

Knappe verhalen waren ook Bhengi van Louke Bamps, Wie links kijkt, ziet rechts niets van Flip Vermeersch en A’pen 911 van Jan Van Aken. Alle drie fris geschreven en telkens een bijzondere kijk biedend op het leven tussen twee culturen. Als jury zeggen wij: gaat u vooral door met schrijven. Talent bestaat voor een zeer groot deel uit volharding.

Een laatste eervolle vermelding gaat naar Cornelis Uwamungu, die zijn verhaal echter ruim buiten de afgesproken tijd inleverde, zodat niet alle juryleden de tekst lazen. Volgend jaar opnieuw insturen dus.

En dan nu het moment.

De derde prijs gaat naar een gedichtencyclus die op een eenvoudige en beeldende manier de zachte verscheurdheid weergeeft van een leven tussen twee horizonten. De gedichten werden onder de schuilnaam Bladi geschreven door Ihsane Chioua Lekhli.

De tweede prijs zouden we willen uitreiken aan de auteur van drie echt korte kortverhalen, waarin met raak gekozen details telkens een hele wereld wordt opgeroepen, of ze zich nu in een cinema afspelen, bij een grootmoeder of in een badkamer. De naam van de schrijver is Jeroen Paulussen.

De grote Kif Kif-prijs ten slotte gaat dit jaar naar een verhaal dat met veel vaart en precisie over interculturele misverstanden vertelt en hoe daar ook nog eens gebruik van kan worden gemaakt. Het draagt de mooie titel Door U ben ik en bevat bovendien een knappe beschrijving van breakdancing. Het verhaal werd geschreven door Sarah De Mul-Olaziregi.

Hulde aan de nieuwe winnares.

UItgesproken door Kamiel Vanhole